Na temat seksualności na co dzień mało się mówi w prost, choć w rozmowach występuje ona jako podtekst bardzo często. W normalną rozmowę czasem wkradają się teksty, które nam się kojarzą...jest to wówczas przyjęte za formę żartu, czasem flirtu...Tak naprawdę możemy sobie w różny sposób o seksualności rozmawiać i nie tylko...

Jest to niestety tematem tabu jeśli chodzi o osoby niepełnosprawne intelektualnie...a jak zaczyna się na ten temat rozmowę to staje się to problemem, którego lepiej nie ruszać...Dużo ludzi nie musi się nad tym zastanawiać, bo po co?...to jest im niepotrzebne...z racji mojego zawodu temat nie jest mi obcy, co nie znaczy ,że łatwy i muszę się z nim mierzyć bardzo często...

W temacie seksualności osób upośledzonych umysłowo trzeba brać pod uwagę specyficzne właściwości wynikające z charakteru niepełnosprawności. Są pewne czynniki na które już na wstępie rozpatrywania tematu należy zwrócić uwagę.
Ogólnie z czynników poznawczych wiemy ,że osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają:
- niski poziom aktywności poznawczej i społecznej;

- mały zakres wiedzy na temat różnych sfer życia człowieka;

- słaby poziom myślenia przyczynowo-skutkowego;

- obniżone rozumienie sytuacji społecznych;

• - słabe rozróżnianie zachowań poprawnych w tym także w sferze seksualnej;

Są także czynniki wynikające z osobowości (cech temperamentnych) ;

• problemy w rozeznaniu się we własnych emocjach;

- osłabiona samokontrola i krytycyzm;

• -niska samoocena;

• -nadmierna ufność;

- infantylizm psychiczny

• - identyfikacja z rola społeczną dziecka a nie dorosłego;

• -problemy w budowaniu własnych potrzeb;

• -słabe funkcjonowanie w relacjach społecznych;

Następnie czynniki społeczne:

• -słabe poszanowanie praw osobistych przez społeczeństwo;

• -ograniczone możliwości realizowania potrzeb w sposób naturalny(w tym potrzeb seksualnych)

• -zależność przez całe życie od innych;

• -małe doświadczenia społeczne;

Tych czynników jest dużo więcej, ale te wydają się najważniejsze.By dalej mówić o seksualności osób z upośledzeniem umysłowym przedstawię krótki rys specyfiki zachowań seksualnych tych osób.

Osoby z lekkim stopniem upośledzenia:
-rozwój płciowy nie odbiega od normy;

• -ma potrzeby, zachowania seksualne, i kontrolę popędu seksualnego na podobnym poziomie jak u osób sprawnych.

• -rozumie i potrafi korzystać z informacji w ramach edukacji seksualnej

• -podejmują działania bardziej instynktowne niż racjonalne;

Osoby z umiarkowanym stopniem upośledzenia:

• -rozwój płciowy może odbiegać od normy, może być opóźniony;

• -mogą wystąpić trudności w kontrolowaniu i zmianie swoich zachowań seksualnych;

• -częściowo rozumie przekazywane treści w ramach edukacji seksualnej;

• -w większości mają zdolność do przestrzegania podstawowych norm regulujących zachowania seksualne.

Osoby ze znacznym stopniem upośledzenia:

• bardzo słaba kontrola potrzeb seksualnych;

• ograniczona zdolność przewidywania konsekwencji zachowań seksualnych;

• brak zrozumienia właściwych zasad regulujących tą sferę życia;

Osoby z głębokim stopniem upośledzenia:

• -dominującym sposobem zaspokajania potrzeb seksualnych jest auto-erotyka;

• -zachowania impulsywne są dominujące;

• -znacznie ograniczona możliwość przewidywania konsekwencji zachowań seksualnych;

• -częste występowanie zachowań powszechnie nieakceptowanych.

Teraz powstaję problem, na który jest mnóstwo pytań...

Czy osoby z niepełnosprawnością powinny wchodzić w związki małżeńskie?

Czy powinny uprawiać seks?

Jeśli tak to z jakim partnerem?

Jak radzić sobie z ich popędem seksualnym?

i tysiące innych...może dlatego to temat tabu, bo trudny i łatwiej z niego uciec...

Niepełnosprawni umysłowo mają potrzeby fizycznej seksualności...Ponieważ nie mogą zawierać związków małżeńskich, większość osób uważa, że tych potrzeb nie mają. Rodzice traktują ich jak małe dzieci i wola nie zauważać, że to już dorosłe osoby...temat najczęściej zamykają stwierdzeniami w stylu, „po co im to?”, „nie chce mieć kłopotu”,”mój syn ,córka nie ma takich potrzeb”...itp...a w tym człowieku wzmagają się potrzeby bliskości...dotyku...i tak normalnie potrzeba rozładowania napięcia seksualnego...

U mnie z Warsztatach Terapii Zajęciowej największym problemem jest ,„miłość” moich podopiecznych do siebie na wzajem...tworzy się mnóstwo par... rozpadają się i znów są razem...każdy chce mieć kogoś...na pewno nie ma w tym wyższych uczuć, ale jest potrzeba bliskości i seksualności. Często trzymają się za ręce, siedzą blisko siebie, głaskają się, obejmują i jest to pod naszą kontrolą. Czasem pozwalamy udając ,że nie widzimy...bo wiemy że to ich jedyne chwile bycia z kimś blisko. Czy można by, osobą niepełnosprawnym umysłowo "przyzwolić "na aktywne życie seksualne...Może te pary, które siedzą na przerwach trzymając się za rękę, lub całują się gdzieś ukradkiem byli by po prostu szczęśliwi. W niektórych ośrodkach myśli się nawet o stworzeniu miejsca i wprowadzeniu możliwości kontaktów seksualnych, poprzez spotkania z „asystentami seksualnymi”...Na pewno należało by zacząć od edukacji seksualnej niepełnosprawnych jak i ich rodziców...i należy rozmawiać na ten temat.Chociaż jest to temat rodzący wiele pytań i kontrowersji..

Komentarz (6)

	1. 28-09-2008 14:20
	wariaci Bardzo wartościowy tekst. Zdarzyło mi się kiedyś anonimowo na czacie rozmawiać z terapeutą w zamkniętym zakładzie. To samo co u Kasi.     Gorzej, że istnieją kanalie w personelu szpitalnym które osoby upośledzone wykorzystują. Też z tym jest cisza...... Zarejestrowany

Almanzor

	2. 29-09-2008 10:43
	Fakt, że u nas to tabu. Widziałem programy z Szwecji na ten temat. Tam nie widzą problemu! Zarejestrowany

Paweł

	3. 11-10-2008 09:26
	bardzo ważny problem, seksualnoś jest trudna dla będących w normie, dla niepełnosprawnych szczególnie intelektualnie aż trudno sobie wyobrazi. Raz jest to objaw strasznego grzechu, bo łatwiej bez seksualności, raz strasznej cechy osoby, bo z powściągiem sobie nie radzi i jest kłopotliwa...  A jednak asystenci seksualni budzą we mnie skojarzenia z prostytucją i nie mogę by za. Gość

	4. 14-04-2009 08:55
	Podjęty temat bardzo ważny jednak artykuł słabo odzwierciedla życie seksualne osób niepełnosprawych. szkoda że tylko jak sadzę jedna grupa niepełnosprawnych została opisana jakie działania podejmują. Myślę, że o wiele bardziej problemowe jest podejście do seksualności dzieci z uu głębokim i znacznym. Gość

	5. 15-12-2009 14:38
	Pani Ewo, b ędę bardzo wdzięczny jeżeli Pani porosi Admina o wykasowanie mnie totalnie z Waszej bazy danych. Obiecał mi to w zeszłym roku a pomimo tego dostaję mailem informację o nowych postach tutaj,  Dzięki. Gość

Almanzor

	6. 22-07-2010 10:55
	"Kult Fallusa w kobiecych dłoniach A ja polecam Wam artykuł o warsztatach "Kult Fallusa w kobiecych dłoniach . Torunianki przezwyciężyły swój wstyd i zebrały się by rozmawiać o kulcie penisa.    Rozmiar penisa ma znaczenie, ale liczy się grubość, nie długość - według torunianek, które wzięły udział w warsztatach "Kult Fallusa w kobiecych dłoniach i ulepiły penisy z gliny.    http://www.mmbydgoszcz.pl/7093/2010/7/22/rozmiar-ma-znaczenie--liczy-sie-grubosc-nie-dlugosc?category=spozaMiasta http://www.mmbydgoszcz.pl Gość

goosiamm

Napisz Komentarz

Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu.Osobiste słowne ataki będą usunięte.Proszę nie używaj komentarzy,by zatkać twoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty.Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij',czy widzisz poprawny kod zabezpieczń.Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w twojrej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa.
Imię:
E-mail
WWW
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
Kod:*
	Powiadom mnie o komenatrzach

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved